بهترین فیلم های سال ۲۰۱۹ – ۱۹۱۷

خلاصه داستان: (خلاصه رسمی، نگارنده من نیستم)
در اوج دوران جنگ جهانی اول، به دو سرباز انگلیسی جوان به نام اسکوفیلد (با بازی جرج مک‌کای) و بلیک (با بازی دین چارلز چپمن) ماموریتی داده می‌شود؛ ماموریتی که غیرممکن به‌نظر می‌رسد. آن‌ها باید تمام تلاش خود را بکنند که در سریع‌ترین زمان ممکن، از خاک دشمن عبور کنند و پیامی را که می‌تواند یک حمله مرگبار به صدها سرباز را متوقف کند، به محل مورد نظر برسانند؛ سربازانی که برادر بلیک هم در میان آن‌ها قرار دارد.

فیلم ۱۹۱۷ برای من دومین اثر مندس بعد از زیبای آمریکاییه، فیلم با فیلمبرداری اعجوبه ای مثل سِر راجر دیکنز تبدیل به یکی از سخت ترین فیلم های سال گذشته از نظر فنی شده (فیلم ۱۹۱۷ به شکلی فیلم برداری شده که انگار هیچ کاتی نخورده و به صورت سکانس پلانه، اما در واقع اینطوری نیست). اصرار مندس به سکانس پلان بودن فیلم از طرفی به فیلم آسیب هم زده، چون به نظر میرسه از صفر تا صد سفر و ماموریت این سربازان با اون ها همراهیم و طبق منطق خود فیلم و منطق خود تماشگر نباید این ماموریت به اندازه زمان فیلم طول بکشه (حتی اگر اون وسط سرباز فیلم ما خوابیده باشه). از این مورد که صرف نظر کنیم فیلم ایراد فنی دیگه ای نداره و این ویدیو رو ببیند تا زیبایی و سختی ساخته شدن ۱۹۱۷ رو کاملا حس کنید.

از نظری فیلم خودِ خود جنگه. سخت، اما توش آدم ها ساده میمیرند. اما من با محتوای فیلم ارتباط برقرار نکردم، چون در ستایش رشادت های سربازان در جنگ ساخته شده و در این زمانه و زمانی که من هستم، هر فیلمی که محکم بر علیه جنگ حرف نزنه، ساخته نشدنش بهتر از ساخته شدنشه.

اما از نظری وظیفه سرباز فیلم، جلوگیری از “یک” حمله است و این خودش میتونه مفهوم و معنایی ضد جنگ در دلش داشته باشه (حتی به سرباز فیلم توصیه میشه جلوی بقیه سرباز ها پیامت رو برسون، تا احتمالا افرادی که جنگ به نفع و سود اون هاست پیامت رو نادیده نگیرند) اما خب من با لحن و جای گیری دوربین و فیلمنامه فیلم حسی به غیر از یک فیلم “جنگی” پیدا نکردم، همینطور که در پایان فیلم از سربازی که ماجرای واقعی فیلم رو برای مندس روایت کرده تشکر میشه.

با این نگاه شاید نادرست من، فیلم جوجو ربیت فیلم ضد جنگ تری محسوب میشه، اما میشه اینطوری هم برداشت کرد که در جوجو ربیت هم انگلیسی های مهربون با بچه ها کاری ندارند و بعد از حمله شون به آلمان فقط آدم بد های فیلم کشته شدند، شاید هم بهتر باشد همگی به این نتیجه گیری قدیمی احترام بگذاریم که هیچ اثری بی طرف و کاملا درست روایت نمیشه، بستگی داره توسط چه کسی روایت بشه.

اما اگر دنبال فیلمی با محوریت جنگ هستید که بعد از دیدن اون زیبا بشید، به فکر فرو برید و حس سنگینی کنید در روز های آینده معرفی فیلم های میدنایت‌کست رو دنبال کنید.

مندس انسان دیوانه و خلاقیه، خارج از مشکل سطحی بودن محتوای فیلم (از نظر من) و مشکلم با لحن و روایتش، فیلم برای افراد علاقه مند به سینما، مخصوصا فرم زده های گرامی (خنده) توصیه میشه. حس می‌کنم اگر این فیلم روی پرده سینما و بزرگترین اندازه ممکن دیده بودم، جایگاهی بهتر از نهم در بهترین فیلم های امسالم داشت.

دیدگاهتان را بنویسید